ارائه کننده: سید علی میرطالبی
استاد راهنما: دكتر محمد علي رستگار سرخه
استاد مشاور: دكتر بختيار استادي
استاد داور داخلي: دكتر حميد بنائيان
استاد داور خارج از دانشگاه: دكتر مرتضي خاكزار بفروئي
نماينده تحصيلات تكميلي: دكتر حميد بنائيان
تاریخ: 1403/09/07
ساعت: 7:30
مکان: سايت دانشكده مهندسي صنايع و سيستم ها

چکیده:
امروزه رفته‌رفته نوع جدیدی از دارایی‌ها بر اثر نوآوری‌های تکنولوژیکی به وجود آمده و وارد پرتفوی اشخاص حقیقی و حقوقی و مفهوم مالکیت نیز به فراخور این امر دست‌خوش تغییر شده است. دارایی دیجیتال یعنی هر چیزی که صرفا به فرم دیجیتال وجود، حق بهره‌برداری خاصی دارد و بدون این حق بهره‌برداری خاص اصطلاح دارایی استفاده نمی‌شود. رمزدارایی‌ها آن دسته از دارایی‌های دیجیتال هستند که بر پایۀ زنجیرۀ بلوکی (بلاک‌چین) رمزنگاری‌شده ایجاد شده‌اند. بانک‌ها به عنوان مهم‌ترین نهادهای پولی و مالی هر سیستم اقتصادی، در معرض گونه‌های جدید دارایی از ‌جمله رمزدارایی‌ها قرار دارند. ورود رمزدارایی‌ها به پرتفوی بانک‌ها می‌تواند ریسک‌های مختلفی (شامل ریسک‌های مالی و غیرمالی) داشته باشد. از مهم‌ترین ریسک‌های مالی می‌توان به ریسک اعتباری، ریسک بازار و ریسک نقدینگی اشاره کرد. ریسک‌های غیرمالی نیز شامل ریسک عملیاتی، ریسک‌های حقوقی (ریسک تطبیق)، ریسک شهرت و سایر ریسک‌هاست. این پژوهش قصد دارد به ارزیابی امکان پذیرش رمزدارایی‌ها در بانک‌ها و ریسک‌های مرتبط با آن بپردازد. جمع‌آوری اطلاعات این ارزیابی از طریق مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته با خبرگان انجام شده که از متخصصان حوزۀ بلاک‌چین، ریسک و بانکداری هستند. پس از جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها مشخص شد که بالاترین سطوح ریسک ورود رمزدارایی‌ها به بانک‌ها مربوط به ریسک‌های نوسان قیمت، تحریم، مالیاتی، تطبیق، رنگی شدن پول، عدم ضمانت و فقدان بیمه است. در مرحلۀ بعد ریسک‌های سهام (مدیریت سبد)، نرخ ارز، عدم تعریف، نگهداری و تکنولوژیک قرار دارند. کمترین ریسک‌ها نیز مربوط به نکول (با قراردادهای هوشمند)، نقدینگی (برای رمزدارایی‌های جدید)، امنیت دیجیتال (با ابزارهای مطمئن) و کمتر از همه ریسک شهرت است.