ارائه‌کننده: سیده فاطمه موسی‌زاده موسوی
استاد راهنما: دکتر مهدی آبادی
استاد مشاور اول: دکتر محمدامین علیپور
استاد ناظر داخلی اول: دکتر حسین همائی
استاد ناظر خارجی اول: دکتر حمیدرضا شهریاری (دانشگاه صنعتی امیرکبیر)
تاریخ: 1403/03/30
ساعت: 8:30
مکان: دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، کلاس 08/6

چکیده:
به‌علت افزایش روزافزون سامانه‌های نرم‌افزاری، تعداد آسیب‌پذیری‌ها رشد چشم‌گیری داشته است. در میان روش‌های مختلف آزمون نرم‌افزار، دو روش آزمون فاز، به‌علت مقیاس‌پذیری بالا، و اجرای نمادین، به‌علت توانایی بالا در تحلیل رفتار سیستم، مورد توجه قرار گرفته‌اند. آزمون فاز، فرآیندی با سرعت بالاست که اگرچه در کاوش تعداد زیادی مسیر موفق نیست ولی در کاوش حالات عمیق برنامه توانا است. اجرای نمادین، هرچند توانایی کاوش در حالات عمیق برنامه را ندارد، اما توانایی فوق‌العاده‌ای در کاوش مسیرهای منحصربه‌فرد دارد. به‌علت شباهت اهداف در هر دو آزمون فاز و اجرای نمادین، می‌توان امید داشت که ترکیب آن‌ها آزمونی موثر برای کشف آسیب‌پذیری باشد. در آزمون فاز ترکیبی، کاوش برنامه‌ی هدف ابتدا توسط آزمون فاز انجام می‌گیرد و اجرای نمادین برای بررسی مسیرهایی که توسط آزمون فاز کاوش نشده‌اند، فراخوانی می‌شود. اصلی‌ترین مشکل این روش‌ها عدم شناسایی زمان دقیق برای تغییر روش آزمون و همچنین، وابستگی به توانایی کاوش مسیر اجرای نمادین و کارایی عمل جهش در آزمون فاز است.
در این طرح، روشی متفاوت از ترکیب دو روش آزمون فاز و اجرای نمادین پیشنهاد شده است. چهارچوب پیشنهادی شامل سه مؤلفه‌ی اجرای نمادین چندهدفه، همگام‌ساز و فازر است. در اجرای نمادین چندهدفه، ابتدا نقاط هدف برنامه مشخص شده و فواصل سایر گره‌ها تا نقاط هدف محاسبه می‌گردد. سپس تلاش می‌شود اجرای نمادین را به سمت نقاط هدف هدایت کرده و برای جلوگیری از مشکل انفجار مسیر، برخی یال‌ها را هرس نمود. در انتها موارد آزمون تولیدی را به همگام‌ساز ارسال می‌کند. در همگام‌ساز بر حسب یال‌های پیمایش‌شده توسط اجراکننده‌ی نمادین چندهدفه و فازر، اطلاعات اصلاحی گراف جریان کنترل به اجراکننده‌ی نمادین چندهدفه و موارد آزمون به فازر انتقال می‌یابد. موردهای آزمون ارسال‌شده توسط همگام‌ساز به صف فازر منتقل می‌گردد که این امر در پوشش مسیرهای پیچیده به فازر کمک می‌کند. علاوه‌بر این، موردهای آزمون فازر به همگام‌ساز ارسال می‌شود. این امر منجر به اصلاح گراف جریان کنترل برنامه و در نهایت بهبود عملکرد اجراکننده‌ی نمادین چندهدفه می‌شود. جهت ارزیابی چهارچوب پیشنهادی، از مجموعه آزمون CGC استفاده شده‌است. در آزمایش‌های انجام‌شده با مقایسه‌ی عملکرد روش پیشنهادی با یکی از پرکاربردترین آزمون‌های فاز ترکیبی مشخص شده است که روش پیشنهادی توانسته است تعداد بیشتری خرابی را کشف کرده و مسیرهای بیشتری را پیمایش نماید.