ارائه کننده: المیرا اسدی فرد

استاد راهنما اول: دکتر سامره فلاحتکار

استاد مشاور اول: دکتر مهدی تنها زیارتی

استاد مشاور دوم: دکتر ماریاپیا فارلو

استاد مشاور سوم: دکتر زیادونگ ژانگ

استاد ناظر داخلی: دکتر علیرضا ریاحی بختیاری، دکتر مهدی غلامعلی فرد

استاد ناظر خارجی: دکتر مظاهر معین الدینی، دکتر سیدکاظم علوی پناه

نماینده تحصیلات تکمیلی: دکتر نادر بهرامی فر

تاریخ: 14/11/1402

ساعت: 8 صبح
مکان: سالن اصلی کاخ

 

چکیده:
فرآیند مشعل سوزی گازها، یک روش مهم و ضروری برای دفع گازهای زائد اشتعال پذیر در صنایع نفت وگاز است. فرآیند مشعل-سوزی گازها، دارای اثرات مخرب محیط زیستی فراوانی در زمینه انتشار گازهای گلخانه ای به جو می باشد و از بعد اقتصادی نیز اهمیت زیادی دارد. منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس در حاشیه خلیج فارس و در محدودهای 46 هزار هکتاری در جنوب  استان بوشهر قرار گرفته است. هدف اصلی در این تحقیق  برآورد میزان حجم گازهای مشعل سوزی با استفاده از داده های سنجش از دور در بازه زمانی 2018 و 2019 است. در این تحقیق، از داده های سه ماهواره‌ی مختلف، باند M10 و باند روز و شب سنجنده VIIRS و باندهای مادون قرمز با طول موج کوتاه و مادون قرمز حرارتی ماهواره لندست 8 و داده های آلاینده های گازی ماهواره سنتینل 5P استفاده شده است. مدل¬هایی که برای برآورد میزان حجم استفاده شد عبارتند از مدل سازی رگرسیون چندمتغیره، مدل سازی درخت تصمیم، شبکه عصبی مصنوعی با دو رویکرد MLP و RBF. فرآیند مدل سازی برای بازه زمانی ذکر شده توسط هر سه روش با ترکیب مختلف متغیرهای مستقل انجام شد. نتایج بدست آمده حاکی از این بود که در بین تمام مدل ها، مدل شبکه عصبی مصنوعی با درنظرگیری همه متغیرها با ضریب تعیین 73/0 نسبت به سایر مدل ها عملکرد بالاتری را از خود نشان داد. برای سال 2018 میزان مشعل‌سوزی منطقه مورد مطالعه 3/1581999تن و برای سال 2019 این میزان 3/1709117 تن توسط مدل پیش‌بینی شد. در قسمت نتایج اعتبارسنجی بهترین مدل (شبکه‌ی عصبی مصنوعی-با درنظرگیری تمام متغیرها) نشان داد که مقدار پیش بینی شده میزان حجم گازهای مشعل‌سوزی شده به واقعیت زمینی نزدیک تر است و مقدار سنجه AME این مدل میزان 56/0، سنجه PDIFF میزان 05/0، سنجه MAE میزان 11/0، سنجه ME 009/0، سنجه RMSE میزان 16/0 و IA میزان 73/0 را نشان دادند. طبق نتایج آنالیز حساسیت در این نوع مدل، داده های باندهای مادون قرمز حرارتی (باند B10 ، B11) نسبت به سایر متغیرهای ورودی اهمیت بیشتری داشته و نقش اصلی در برآورد حجم گازهای مشعل‌سوزی شده برای بازه-ی زمانی 2018 و 2019 داشتند. برخی از داده های آلاینده هوا مانند SO2 و CO نیز کمترین اهمیت را در برآورد حجم مشعل در منطقه مورد مطالعه از خود نشان دادند.